Twee goed geschreven opiniestukken over taal op de website van de Volkskrant van deze week. In ‘Taal van een krimpend landje’ bekritiseert neerlandicus Frank Ligtvoet de taal van de integratienota van de Nederlandse minister Piet-Hein Donner: “De taal van de nota maakt gebruik van de woorden van de maatschappijvernieuwers en wereldverbeteraars uit de tweede helft van de vorige eeuw. Hier zijn nog wat van die woorden: democratie, welzijn, verantwoordelijkheid, burgerschap. Die wereldverbeteraars voelden zich deel van een wereld die – al was het maar voor een tijdje – alsmaar groter en rechtvaardiger leek te worden. Hun woorden worden nu misbruikt in een benauwde nationalistische context.”